Nowe!

5 epickich pojedynków między człowiekiem a maszyną

Może nigdy nie dowiemy się, czy androidy śnią o elektrycznych owcach, ale wiemy, że robią się bardzo dobre w pokonywaniu nas, w naszych własnych grach – a nawet w wyczuwaniu blefu. Większość z nas pojedynki między człowiekiem a maszyną zna głównie z filmów sci-fi, jednakże wiele z nich, choć mniej znanych, miało miejsce w realnym życiu. Jak ludzie poradzili sobie w porównaniu do naszych mechanicznych tworów? Przekonajmy się…

#1 Garri Kasparow kontra Deep Blue

garry kasparov deep blue ibm

Foto. Reuters

Garri Kasparow, były zwycięzca mistrzostw świata w szachach oraz rosyjski arcymistrz szachowy, stawił czoła wielu komputerowym przeciwnikom na przestrzeni lat. W 1996 roku Kasparow zaakceptował wyzwanie IBM, aby stanąć przeciwko ich komputerowi szachowemu, Deep Blue.

W tym czasie arcymistrz określał komputer mianem „potwora”, jak pisano w Time. Rezultatem pierwszego spotkania był wynik 4-2 dla Kasparowa. Deep Blue zgarnęło dwa zwycięstwa, tym samym zostając pierwszym komputerem, który wygrał grę z mistrzem świata na turniejowych zasadach.

W kolejnym roku Kasparow zmierzył się z nowocześniejszą wersją komputera Deep Blue. Arcymistrz zrezygnował już po 19 ruchach w finale, a Deep Blue odniósł zwycięstwo. To był pierwszy wielopartiowy mecz, w którym odniósł porażkę i mistrz świata miał ochotę powiedzieć maszynie parę ostrych słów.

“Myślę, że to czas, żeby Deep Blue udowodnił, że nie było to jednorazowe.” – powiedział Kasparow reporterowi z New York Times
“Osobiście zapewniam, że jeżeli zacznie rywalizować w szachach, w sprawiedliwych zawodach – rozniosę go na strzępy.”

Kasparow spełnił obietnicę w 2003, podczas rywalizacji z Deep Junior. Mecz zakończył się remisem, gdzie obydwaj gracze wygrali po razie i cztery razy zremisowali.

#2 Sztuczna inteligencja kontra zawodowi pokerzyści

Libratus poker

Foto. Twitter

Poker – gra kłamst, intuicji i szczęścia. Mogłoby się wydawać, że ludzie, drobiazgowi i niewiarygodni, będą mieli w nim przewagę. Zespół badaczy z Carnegie Mellon University postanowił sprawdzić tę hipotezę. W styczniu 2017 roku, czterech z najlepszych pokerzystów na świecie spędziło 20 dni grając 120,000 partii pokera Texas Hold’em przeciwko programowi o nazwie Libratus.

Jak się okazało, maszyny dosłownie nauczyły się wykrywać blef. Libratus prowadził od samego początku, jednak ludziom udało się odbić – choć na krótko – o 50,000$. W efekcie końcowym Libratus zgarnął niemalże 2,000,000$. Biorąc pod uwagę ogromną ilość nieznanych zmiennych i dezinformacji (blefów), to zwycięztwo pokazało ogromny postęp sztucznej inteligencji. Jednakże jest pozytywna strona tej gorzkiej porażki.

“Komputer nie wygra w pokera, jeżeli nie będzie umiał blefować.” – wyjaśnia Frank Pfennig, dyrektor działu Informatyki na CMU.
“Stworzenie sztucznej inteligencji, która to potrafi jest ogromnym krokiem na przód i ma wiele zastosowań. Wyobraźcie sobie, że kiedyś wasz smartphone będzie mógł wynegocjować za was najlepszą ofertę za nowy samochód. A to tylko początek.”

#3 Watson kontra profesjonalni gracze w Va banque

watson jeopardy

Foto. watson2016.com

W 2011 komputer IBM znany jako Watson pojawił się w teleturnieju Jeopardy! (w Polsce – Va banque) i pokonał dwójkę starych wyjadaczy: Kena Jenningsa i Brada Ruttera. Jennigs wygrał wcześniej 74 gry pod rząd, a Rutter zgarnął ponad 3 miliony dolarów w wygranych.

Watson jest “maszyną odpowiadającą na pytania”, co znaczy że potrafi zrozumieć ludzki język i metodycznie odnaleźć odpowiedź w swojej ogromnej, 15-terabajtowej pamięci. Superkomputer może wykonać ponad 80 kwintylionów operacji przy pojedynczym rekordzie. Nie trzeba być geniuszem, żeby zorientować się, jak małe są szanse pokonania go.

Pod koniec pierwszej gry Watson prowadził o 30,000$. Na koniec miał 77,147$, gdzie Rutter i Jennings razem mieli 43,600$.

“To żaden wstyd, przegrać z komputerem.” – po fakcie stwierdził Jennings.
“W końcu ja nie posiadam 2,800 rdzeni i 15 terabajtów pamięci. Mój nędzny, ludzki mózg – trochę wody, soli i protein – całkiem nieźle poradził sobie przeciwko superkomputerowi za kupę forsy.

#4 Kręglarz roku kontra robot Earl

earl robot kregle

Foto. YouTube

Wydawać by się mogło, że w grze polegającej na szybkości i celności maszyna z łatwością odniesie zwycięstwo. W 2010 Chris Barnes, były kręglarz roku Professional Bowling Association, zmierzył się z jednoramiennym robotem EARL’em (skrót od Enhanced Automated Robotic Launcher, czyli ulepszona, automatyczna wyrzutnia maszynowa).

Wyzwanie zostało rzucone zaraz po idealnym wyniku maszyny. Elektroniczny kręglarz potrafi rzucić kulą o prędkości 10-24 mil na godzinę, obracającą się do 900 razy na minutę.

Rzuca kulą dokładniej i bardziej konsekwentnie niż jakikolwiek ludzki gracz.” – wyjaśnił Neil Stremmel, dyrektor zarządzający United States Bowling Congress.

Okazuje się jednak, że ta niesamowita konsekwentność rzutów jest przeszkodą, jeżeli chodzi o kręgle. EARL raz za razem wymierzał dokładne miejsce na torze i po kilku dokładnych rzutach kula zaczęła ścierać olej z toru. Za to Barnes umiał się do tego dostosować i wygrał 259-209. Wideo z gry możecie obejrzeć tutaj:

#5 Quackle kontra David Boys

Qackle kontra David Boys

Foto. Flickr

W 2007 roku były mistrz świata w Scrabble, David Boys zmierzył się z programem komputerowym o nazwie Quackle. Ciekawe było to, że wcześniej odbył się turniej programów komputerowych, w celu wyłonienia, który z nich ma szansę przy zmierzeniu się z człowiekiem. Quackle pokonało program Maven dostając się do rundy finałowej, a Boys pokonał 100 przeciwników w 18-rundach turnieju dla ludzi.

Gdy w końcu doszło do zmierzenia się człowieka z maszyną, wyglądało na to, że trafiła kosa na kamień. Boys wygrał dwie pierwsze rundy z pięciu. Jednakże Quackle odbiło się w trzech kolejnych. Używając dziwnych słów, takich jak “kwadowie” i “bezmocz”, w efekcie końcowym Quackle wygrało z Boysem 482-465.

Boys nie był zbyt zadowolony z przegranej, komentując nieco dziwnie, że:
“Lepiej być człowiekiem niż komputerem.”

Można pobrać Quackle i samemu zmierzyć się z programem tutaj: http://people.csail.mit.edu/jasonkb/quackle/.

za: digitaltrends.com

Skomentuj