10 najgorszych potworów z morskich głębin.
Nowe!

10 najgorszych potworów z morskich głębin

2 / 2

6. Architeuthis dux

Architeuthis dux

Architeuthis dux

Nieuchwytna kałamarnica olbrzymia, znana nauce jako Architeuthis dux, jest największym mięczakiem na świecie i jej domniemane rozmiary sięgają 18 metrów długości, a waga wynosi nawet około 500 kg. W tej chwili żywa kałamarnica olbrzymia jeszcze ani razu nie trafiła w ręce człowieka. Do 2004 roku w ogóle nie zostały udokumentowane przypadki spotkania z żyjącą gigantyczną kałamarnicą. Wyobrażenie o tych zagadkowych potworach budowało się jedynie dzięki zwłokom, które fale wyrzuciły na wybrzeże albo trafił do sieci rybaków.

Architeuthis zamieszkuje na głębokości do 1 kilometra we wszystkich oceanach. Poza gigantycznymi rozmiarami, te potwory mają największe spośród wszystkich zwierząt oczy o średnicy do 30 cm.

W 1887 roku na brzeg Nowej Zelandii został wyrzucony największy w historii egzemplarz o długości 17,4 m. W kolejnym stuleciu zostały znalezione jedynie dwa duże egzemplarze — 9,2 oraz 8,6 m. W 2006 roku japońskiemu naukowcowi – Tsunemi Kuboderze – udało się wykonać zdjęcia żywej samicy o długością 7 metrów, na głębokości 600 metrów. Kałamarnicę zwabiono na powierzchnię za pomocą przynęty, ale próba dostarczenia żywego egzemplarza na pokład statku, skończyła się niepowodzeniem — kałamarnica zdechła.

Kałamarnice olbrzymie są niebezpiecznymi drapieżnikami i jedynym przyrodnym wrogiem dla nich są dorosłe kaszaloty. Istnieją co najmniej dwa udokumentowane przypadki walki kałamarnicy i tego wieloryba. W pierwszym kaszalot wygrał. ale wkrótce zmarł, udusiwszy się gigantycznymi czułkami mięczaka. Druga walka odbyła się w pobliżu wybrzeża Afryki Południowej, wtedy Architeuthis walczył z dzieckiem kaszalota, i po półtoragodzinnej walce zabił wieloryba.

7. Bathynomus giganteus

Bathynomus giganteus

Bathynomus giganteus

Głębokomorski równonóg, znany nauce jako Bathynomus giganteus jest największym przedstawicielem skorupiaków. Średni rozmiar Isopoda waha się w granicach 30 cm, natomiast największy udokumentowany egzemplarz ważył 2 kilogramy i jego długość wynosiła 75 cm. Te skorupiaki zamieszkują na głębokości od 200 do 2500 metrów, preferują zagrzebywanie się w mule.

Tułów tych paskudnych potworów jest pokryty sztywnymi płytkami, które występują w roli pancerza. W razie niebezpieczeństwa skorupiaki mogą zwinąć się w kłębek i stać się niedostępnymi dla drapieżników. Nawiasem mówiąc, równonogi też są drapieżnikami i mogą delektować się nielicznymi drobnymi rybami oraz strzykwami. Mocne szczęki i reszta opancerzenia czyni z Isopoda niebezpiecznego przeciwnika. Choć gigantyczne skorupiaki lubią świeżą żywność, często muszą zjadać resztki po posiłkach rekinów, które spadają z górnych warstw oceanu.

8. Latimeria chalumnae

Latimeria chalumnae

Latimeria chalumnae

Odkrycie Latimerii (albo Celakant) w 1938 roku stało się jednym z najważniejszych zoologicznych znalezisk ubiegłego wieku. Bez względu na swój odpychający wygląd, ta ryba jest godna uwagi dlatego, że w ciągu 400 milionów lat nie zmieniła swojego wygląd i budowy ciała. De facto ta unikalna reliktowa ryba jest jedną z najstarszych istot na Ziemi, która istniała długo przed pojawieniem się dinozaurów.

Latimeria zamieszkuje Ocean Indyjski na głębokości do 700 metrów. Długość ryby może sięgać 1,8 m przy wadze ponad 100 kg, a ciało posiada przyjemne niebieskie odcienie. Ponieważ Latimeria jest bardzo powolna, preferuje polować na dużych głębokościach, gdzie nie ma konkurencji z szybszymi drapieżnikami. Te ryby mogą pływać plecami do tyłu oraz brzuchem do góry. Choć mięso Celakanta jest niejadalne, często staje się obiektem kłusownictwa wśród lokalnych mieszkańców. Obecnie starożytna ryba jest zagrożona wymarciem.

9. Mitsukurina owstoni

Mitsukurina owstoni

Mitsukurina owstoni

Mitsukurina owstoni

Mitsukurina owstoni

Głębokowodny rekin Owstona albo inaczej rekin chochlik, obecnie jest najmniej zbadanym rekinem. Ten gatunek zamieszkuje oceany Indyjski i Atlantycki na głębokości do 1300 metrów. Największy znany osobnik miał 3,8 m długości i ważył około 200 kilo.

Mitsekurina posiada ruchomą szczękę, która podczas ukąszenia wysuwa się na zewnątrz. Po raz pierwszy rekina Owstona złapali rybacy w 1898 roku. Od tamtego dnia wyłowiono 40 egzemplarzy rekina.

10. Vampyroteuthis infernalis

Vampyroteuthis infernalis

Vampyroteuthis infernalis

Vampyroteuthis infernalis

Wampirzyca piekielna jest kolejnym reliktowym przedstawicielem morskiej głębi. Jest również jedynym w swoim rodzaju głowonogiem, który łączy cechy kalmarów i ośmiornic. Swoją niezwykłą nazwę Wampirzyca piekielna zawdzięcza czerwonemu ciału i oczom, które w zależności od oświetlenia mogą być koloru niebieskiego. Wbrew swojemu nieatrakcyjnemu wyglądowi, te dziwne potwory wyrastają tylko do 30 cm i w odróżnieniu od reszty głowonogów żywią się wyłącznie planktonem.

Tułów Wampirzycy piekielnej jest pokryty świecącymi fotoforami, które tworzą jaskrawe rozbłyski światła, odstraszając wrogów. W razie niebezpieczeństwa te małe mięczaki wyciągają swoje czułki wzdłuż tułowia, stając się podobnymi do kuli z kolcami. Potwory zamieszkują głębokości do 900 metrów i świetnie radzą sobie w wodzie z krytycznym dla innych zwierząt poziomem tlenu 3% i niżej.