Od 21 stycznia 1959 roku minęło już prawie 58 lat, ale sprawy wciąż nie rozwiązano. Incydent zaobserwowano około godziny 6 rano – na niebie nad portem pojawił się błysk, następnie widać było, jak niezidentyfikowany obiekt wpadł prosto do morza, do basenu nr IV. Historię opisano na łamach „Wieczoru Wybrzeża”, co potwierdza prawdziwy charakter wydarzenia, bowiem prasa w czasach PRL była silnie cenzurowana. W ówczesnym ustroju politycznym takie sytuacje nie mogły wydostać się na światło dzienne – Polska jawiła się jako kraj bezpieczny, silny i pozbawiony wiary w nadnaturalne zjawiska.

W „Wieczorze Wybrzeża” przeczytać można było relacje świadków zdarzenia:
„Ja i pięciu moich kolegów pracowaliśmy w tym czasie w ładowni. Ten dźwięk przypominał raczej zgrzyt, powstały na skutek tarcia metali. ‘Coś’ było długości około metra, raczej półkoliste niż okrągłe, najpierw różowe, później coraz bardziej czerwieniejące. Woda wytrysła na wysokość 1,5 metra” – mówił dźwigowy Władysław Kuczyński.

„Nagle zrobiło się widno, coś płonącego wpadło do basenu. Pobiegłem na statek ‘Jarosław Dąbrowski’, zwróciłem się do lukowego z pytaniem, czy coś widział. Potwierdził. To było wielkości dwustu litrowej beczki!” – tak opisywał wydarzenie Stanisław Kołodziejski.

Na miejscu wydarzenia natychmiast pojawili się funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa. Wyłowiony z portowego basenu tajemniczy obiekt szybko zabrano. Jeden z pracowników portu, inż. Alojzy Data, tak wspomina gdyńskie UFO:
„Był to walcowaty pojemnik jakby z folii szklanej – wspomina inżynier – wypełniony rdzawą cieczą o wiele cięższą od wody. Nasze laboratorium bardzo bało się sprawdzić ten pojemnik. Wie pani, po wojnie dno morza usiane było różnymi świństwami. Podejrzewano, że to może być iperyt albo fosgen. Problem został rozwiązany w bardzo prosty sposób: natychmiast pojawił się pracownik Urzędu Bezpieczeństwa, który zabrał znalezisko. I tyle je widzieliśmy.”

Możliwe, że tym niezidentyfikowanym obiektem był fragment amerykańskiego satelity SCORE (Signal Communication by Orbitoid Relay Equipment), wystrzelonego 18 grudnia 1958 roku. Obiekt spłonął po wejściu w atmosferę, 21 stycznia następnego roku.

Co jednak z relacjami zachodniej prasy? Według nich, na gdyńskiej plaży znaleziono tajemniczą postać płci męskiej. Istota była bardzo wyczerpana, ubrana w niespotykany dotychczas uniform. Chwilę po znalezieniu przewieziona została do szpitala uniwersyteckiego, który na ten czas zamknięto i szczelnie otoczono funkcjonariuszami służby bezpieczeństwa. Według relacji jednego z byłych pracowników szpitala, spotkanego przez zachodnich dziennikarzy w Londynie, istota nie mówiła w żadnym znanym języku, a do rozcięcia kombinezonu potrzebne były specjalistyczne narzędzia. Układ narządów wewnętrznych różnił się od ludzkiego, a sama istota przestała żyć po zdjęciu z jej ręki bransolety. Co stało się z tajemniczą postacią z gdyńskiej plaży? Czy faktycznie zdarzenie to miało miejsce? Jeśli tak, ciało najprawdopodobniej wywiezione zostało w samochodzie-chłodni do ZSRR.

Historia katastrofy UFO w Gdyni do dziś pozostaje tajemnicą. Czy kiedykolwiek zostanie ona rozwiązana?

Fot: Shutterstock

Artykuł Polskie Roswell – tajemnicza katastrofa UFO w Gdyni pochodzi z serwisu Zalajkowane.pl.

„The Sweet Hereafter” – to miód wytwarzany przez pszczoły zamieszkujące jeden z nowojorskich cmentarzy, a dokładniej cmentarz Green-Wood znajdujący się na Brooklynie. Niecodzienny wyrób kupić można wyłącznie u bram nekropolii.

Zabytkowy cmentarz Green-Wood jest miejscem wiecznego spoczynku ponad 560 tysięcy nowojorczyków, w tym znanych artystów, twórców, polityków i wielu innych. Na stronie internetowej cmentarza możemy przeczytać: „Każdy, kto był kimś w XIX wieku chciał być tutaj pochowany – i był”. Wiosną 2015 roku Green-Wood stał się również domem dla kilkuset tysięcy żywych mieszkańców: kolonii pszczół miodnych. Ojcem projektu został pszczelarz David Larson, który kilka lat temu był gościem koncertu muzyki klasycznej odbywającego się na tymże cmentarzu. W otoczeniu zabytkowych mogił, krypt i neogotyckiej architektury pomyślał, że to miejsce idealnie nadawałoby się do założenia miejskiej pasieki.

W Green-Wood postawiono 15 uli w nadziei, że pomogą one w niwelowaniu masowego ginięcia pszczół – kryzysu, jaki przechodzi ten gatunek wobec narastającej urbanizacji, zwiększenia ilości pestycydów, antybiotyków i patogenów przyczyniających się do porzucania około 1/3 uli na rok. Gdy kolonia pszczół upada, dorosłe robotnice porzucają gniazdo, pozostawiając w nim królową a także zapasy jedzenia – nie wiadomo, dlaczego tak się dzieje.

Oczywiście, hodowla pszczół wymaga pracy i nakładów finansowych. Aby utrzymać kolonię, Larson wraz z ekipą pszczelarzy zebrali w tym roku około 90 kg miodu. Został on odpowiednio przetworzony i przelany do słoików opatrzonych gustowną etykietą z wizerunkiem pszczoły na tle nagrobka.

Co ciekawe, przez wieki pszczoły były symbolem przemijania ludzkiego życia. W starożytnej mitologii, pszczoły uważano za święte owady, które łączyły życie ziemskie z pozagrobowym. Insekty te służyły również jako symbol dynastii Merowingów, którzy rządzili Francją przez 300 lat.

W czasach wiktoriańskich wierzono, że jeśli pszczoły nie zostały poinformowane o śmierci swego właściciela, mogły opuścić ul albo nawet umrzeć. Niektóre obrzędy obejmowały w tym wypadku darowanie pszczołom ofiary z ciasteczek, jakie podawano na stypie, bądź też żałobnej dekoracji uli albo nawet obracania ich tak, by mogły „widzieć” procesję.

źródło: cultofweird

Artykuł Słodkie życie po śmierci: miód z cmentarza Green-Wood na nowojorskim Brooklynie pochodzi z serwisu Zalajkowane.pl.

Slenderman

„Beware the Slenderman” kręcone przez HBO opowiadać będzie o mrocznej stronie fenomenu Slendermana. Niestety, jego fikcyjna historia w 2014 roku zainspirowała dwie dziewczynki do popełnienia strasznej zbrodni. 12-letnie wówczas Morgan Geyser i Anissa Weier zwabiły do lasu swoją koleżankę, by tam zadać jej 19 ciosów nożem i pozostawić ją na pewną śmierć. Po zdarzeniu dziewczynki udały się na poszukiwania Slendermana, aby zamieszkać z nim w jego rezydencji w Nicolet National Forest. Po kilku godzinach zostały odnalezione przez policję – było im przykro, że zraniły swoją koleżankę, ale uważały to za konieczne, by chronić swoje rodziny przed Slendermanem.

Dokument pojawi się na platformie HBO w styczniu 2017 roku.

Artykuł Największa creepy pasta Internetu doczekała się własnego dokumentu HBO! pochodzi z serwisu Zalajkowane.pl.

Owiany złą sławą budynek znajdujący się w hrabstwie Suffolk w stanie Nowy Jork sprzedano po okazyjnej cenie 850 tysięcy dolarów. Kim są jego nowi właściciele – nie ujawniono. Być może do kupna nieruchomości zainspirował ich najnowszy sezon „American Horror Story: Roanoke”, w którym przedstawiona została historia domu nawiedzonego przez duchy zaginionych osadników.

Utrzymany w kolonialnym, holenderskim stylu budynek wzniesiono w 1927 roku. Powierzchnia domu nie należy do najmniejszych – to aż 456 metrów kwadratowych, na które składa się m.in. pięć sypialni, trzy łazienki, przytulna weranda oraz dwa garaże. Dodatkowym atutem posiadłości jest dostęp do prywatnej przystani a także spory obszar zieleni. Dom ten jednak skrywa przerażającą historię… stanowił bowiem bezpośrednią inspirację do kultowego klasyka z 1979 roku pt. „The Amityville Horror”. Czy nowi właściciele pozostaną obojętni na głosy przeszłości?

Kadr z filmu „The Amityville Horror”

Dla przypomnienia – „Horror Amityville” opowiada opartą na faktach historię Georga i Kathy Lutz, którzy po kupnie domu w 1975 roku poprosili ojca Delaney o pobłogosławienie swej nowej przystani. Działania księdza spotkały się jednak ze stanowczym oporem ze strony zamieszkujących posiadłość sił nieczystych, co było jedynie początkiem wielu niewyjaśnionych zjawisk paranormalnych. Rodzina Lutzów wytrzymała w nowym domu 28 dni, po czym uciekła z niego porzucając cały swój dobytek.

Zanim jednak Lutzowie kupili dom w cenie jedynie 80 tysięcy dolarów, stał on pusty przez 13 miesięcy. „Horror Amityville” powstał na podstawie książki autorstwa Jay Anson, w której wyszczególnione zostały brutalne mordy popełnione przez Ronalda DeFeo Jr., który zastrzelił sześciu członków swojej rodziny w listopadzie 1974 roku. DeFeo został skazany na wyrok sześciokrotnego dożywocia.

Według zapisów znajdujących się w hrabstwie, dom zbudowany został na miejscu pochówku plemienia Shinnecock. Na ziemiach tych podobno mieszkał również znany wyznawca Szatana, John Ketchum. Żadna z powyższych historii nie wróży zbyt dobrze nowym właścicielom.

Źródło: newsday

Artykuł Dom z „Amityville Horror” został sprzedany za 850 tysięcy dolarów! pochodzi z serwisu Zalajkowane.pl.