Nowe!

Słynny półczłowiek Johnny Eck i jego niezwykle barwne życie.

1 / 2

27 sierpnia 1911 roku, John Eckhart i jego żona Emily Eckhart spodziewali się narodzin dziecka. Płci w tamtych czasach nie ustalano, jedynie za pomocą stetoskopu słuchano bicia serca płodu. Chłopca zamierzali nazwać Robert.

Robert wyszedł z łona matki zdrowy i piękny. Położna przyjęła poród, jednak skurcze macicy nadal trwały. Czyżby był to brat bliźniak? Jego serca lekarz nie dosłyszał… Drugie dziecko, także wydawało się zdrowe. Poruszało głową, więc na początku wszystko wyglądało w porządku, aż do wysokości pasa. Poniżej nie było już nic.

„O rany! To jest jakaś połamana lalka!” – wykrzyknęła położna.

półczłowiek Johnny Eck

Jedyny taki przypadek

“Połamanej lalce” nadano imię John Eckhart Junior. Wyglądem twarzy bardzo przypominał swego brata. „Półchłopiec”, jak określali go na wielu pokazach “dziwaków”, w których brał udział. Co ciekawe, Johnny prowadził atrakcyjniejsze i bardziej burzliwe życie, aniżeli 90% przeciętnych ludzi – kierował orkiestrą, grał na kilku instrumentach muzycznych, był hollywoodzkim aktorem, kierował samochodem wyścigowym, pokazywał triki, wykonywał zdjęcia i został jednym z najbardziej znanych showmanów w historii cyrku.

Jego choroba nosiła nazwę „agenezji kości krzyżowej” – cała dolna połowa ciała nie rozwijała się. Część biodrowa została zniekształcona i zgnieciona w ten sposób, że w środku ciała wytworzyły się malutkie nóżki. Najbardziej zaskakującym zjawiskiem było to, że górna połowa tułowia rozwijała się w całkowicie normalny sposób.

Historia nie zna więcej podobnych przypadków wad wrodzonych. W szczytowym punkcie swojego rozwoju wzrost Johnn’ego wynosił około 45 centymetrów, a chłopiec cieszył się doskonałym stanem zdrowia.

johnny eck z bratem

Gwiazda estrady

W czasie, gdy jego rówieśnicy uczyli się chodzić na nogach, Johnny tak samo uczył się chodzenia na rękach. Był bardzo związany ze swoim bratem, co jest bardzo częste wśród bliźniąt – obaj świetnie uczyli się w szkole, a Johnny chciał zostać księdzem. Nauczył się czytać w wieku 4 lat, a do szkoły poszedł w wieku 7 lat, tak jak wszystkie dzieci. Do tego czasu uczyła go w domu starsza siostra Caroline.

Na pytanie „Czy chciałby Pan mieć nogi?” Johnny zawsze odpowiadał żartem: „Po co mi one? Bez nich spodnie nigdy nie są za ścisłe!” Ponad tego, ciągle pytał się dziennikarzy: „Co takiego możecie Państwo zrobić, czego nie mógłbym zrobić ja? Chyba że chodzić po wodzie, co?”

W młodości zajmował się przeróżnymi rzeczami. Świetnie rysował, robił z drzewa rewelacyjne przedmioty i zabawki. Razem z bratem szyli smokingi i inne ubrania pasujące na zniekształcone ciało Johnn’ego.

W 1923 roku Johnny odnalazł powołanie. Wspólnie z Robertem oglądali występ iluzjonisty Johna McAslana, który potrzebował ochotników do przeprowadzenia kolejnego triku. Był zaskoczony, kiedy na scenę na rękach wybiegł mały Johnny! McAslan nie mógł przegapić takiej okazji. Natychmiast zawarł z Johnnym i jego rodzicami roczną umowę na występy w cyrku. Robert pojechał z nim – McAslan kształcił obu chłopców w sztuce iluzji.

Po roku współpracy bracia zakończyli współpracę i znaleźli się pod egidą innego mistrza, niejakiego Johna Sheesley. W tamtym okresie Johnny skrócił nazwisko Eckhart do Eck i ułożył swój własny program wystąpień. Zaprezentował mnóstwo trików akrobatycznych, w tym stanie na jednej ręce, które stało się jego wizytówką.

johnny eck

“Dziwolągi”

cyrku braci Ringling, a potem występował w znanym Barnum & Bailey. W 1931 dawał pokazy w Montrealu (Kanada) i został zauważony przez twórców z MGM Studios, którzy zaproponowali nietypowemu, niepełnosprawnemu rolę w filmie. W 1932 roku “półchłopiec” zagrał siebie samego w głośnym i zakazanym prawie na całym świecie filmie Toda Browninga „Dziwolągi”. Browning polubił Ecka i traktował go jak brata – dużo z nim rozmawiał, wysłuchiwał jego porad w kręceniu filmu, konsultował się na temat psychologii.

Johnny nie darzył zbytnią sympatią pozostałych “dziwaków” – swoich kolegów z planu filmowego. Wielu z nich było upośledzonych umysłowo, bądź skrajnie ekscentrycznych, krzykliwych i złośliwych. Eck we wszystkim starał się być normalnym. Podczas kręcenia filmu, zakochał się w aktorce rosyjskiego pochodzenia Oldze Bakłanowej i dawał jej prezenty. Natura odebrała mu możliwość bycia pełnowartościowym mężczyzną, nie miał szans, ale walczył.

Film “Dziwolągi” wywołał masowe skandale. Zaszkodził karierze Toda Browninga, a cenzorzy obcięli dzieło prawie tak samo, jak natura skróciła ciało Ecka. Niemal 30 minut scen z jego udziałem zostało bezlitośnie wyrzuconych z filmu (pozostało tylko 15 minut).

johnny eck i karzel

Skomentuj