Nowe!

10 najgorszych potworów z morskich głębin

1 / 2

Morza i oceany zajmują ponad 70% powierzchni naszej planety, jednak dla ludzkości nadal są tajemnicze i niezbadane. Dążymy do podboju kosmosu i szukamy cywilizacji pozaziemskich, a w tym samym czasie zostało zbadane tylko 5% oceanów. Takie dane wystarczą, aby pobudzić lęk wywołany potworami z głębi mórz, gdzie nie przedostają się promienie słoneczne.

1. Chauliodus sloani

Rodzina Chauliodus liczy 6 gatunków ryb głębokowodnych, ale najbardziej rozpowszechnionym z nich jest Chaliodus sloani. Te ryby zamieszkują na prawie całym obszarze Wszechoceanu, z wyjątkiem mórz na północy i Oceanu Arktycznego.

Swoją nazwę Chauliodus przejęła od greckich słów “chaulios” — otwarte usta i “odous” — ząb. Tym niewielkim rybom (około 30 cm długości) mogą wyrosnąć zęby do 5 cm, przez co jej usta nigdy się nie zamykają. Czasami są określane mianem morskiej żmii zygzakowatej.

Chauliodus zamieszkują na głębokości od 100 do 400 metrów. W dzień wolą podpływać bliżej powierzchni, w nocy schodzą w odmęty oceanu. W ten sposób w ciągu doby ryby dokonują znacznych migracji – po kilka kilometrów. Za pomocą specjalnych narządów świetlnych (fotoforów) mogą rozmawiać ze sobą w ciemności.

Na tylnej płetwie ryby-żmiji ulokował się jeden duży fotofor, który wykorzystuje jako przynętę. Kiedy zdobycz się zbliża do paszczy, Chauliodus za pomocą ostrych jak igły zębów paraliżuje ją, nie dając szansy na ratunek. Ich dieta składa się głównie z drobnych ryb i skorupiaków. Według niepotwierdzonych danych, niektóre Chauliodus mogą żyć ponad 30 lat.

2. Anoplogaster cornuta

Anoplogaster cornuta jest kolejnym przerażającym głębokowodnym drapieżnikiem, zamieszkującym wszystkie cztery oceany. Choć wygląda jak bestia, osiąga niewielkie rozmiary (ma około 15 cm długości). Głowa ryby z dużą paszczą zajmuje niemal połowę długości tułowia.

Anoplogaster cornuta zyskał swoją nazwę dzięki długim i ostrym dolnym kłom, które są największe w stosunku do długości ciała, wśród wszystkich znanych nauce ryb. Przerażający wygląd Anoplogastera doprowadził do pojawienia się nazwy potocznej — “ryba-potwór”.

Kolor dorosłych egzemplarzy może się zmieniać od ciemnobrązowego do czarnego. Młode przedstawiciele wyglądają zupełnie inaczej. Mają jasnoszarą kolorystykę i długie kolce na głowie. W odpowiednich okolicznościach Anoplogaster schodzą na głębokość ponad 5 kilometrów, co czyni je jednymi z najgłębiej żyjących ryb. Panuje tam olbrzymie ciśnienie, a temperatura wody zbliża się do zera. Na tej głębokości jest katastrofalnie mało żywności, dlatego te drapieżniki polują na wszystko, co im się trafi po drodze.

3. Grammatostomias flagellibarba

Grammatostomias flagellibarba

Głębokowodna ryba-smok to drapieżnik osiągający maksymalnie 15 cm długości. Mimo mikrej budowy może zjeść zdobycz, przekraczającą 2, a nawet 3 razy je własny rozmiar. Grammatostomias zamieszkuje tropikalne strefy Wszechoceanu na głębokości do 2000 m. Ryba ma sporą głowę i paszczę, wyposażoną w mnóstwo ostrych zębów. Podobnie do Chauliodus, ryba-smok posiada własną przynętę, którą jest długi wąs z fotoforem na końcu, ulokowany na podbródku potwora. Zasada polowania jest taka sama, jak u wszystkich gatunków głębokowodnych. Za pomocą narządu świetlnego drapieżnik wabi ofiarę na możliwie najmniejszą odległość, po czym gwałtownym ruchem dokonuje śmiertelnego ukąszenia.

4. Lophius piscatorius

Lophius piscatorius 1

Lophius piscatorius

Żabnicę uważa się za najpaskudniejszą rybę z obecnie istniejących. Ogółem naukowcy poznali około 200 rodzajów Lophius. Niektóre z nich mogą osiągać do 1,5 metra długością i ważyć 30 kilogramów. Przez straszny wygląd i okropny charakter ryba zyskała przydomek “diabeł morski”.

Żabnice zamieszkują na głębokości od 500 do 3000 metrów na całym świecie. Ryba ma ciemnobrązowy kolor i dużą płaską głowę z mnóstwem kolców. Ogromna paszcz diabła jest pełna ostrych wgiętych zębów.

Lophius mają wyraźnie widoczny dymorfizm płciowy. Samice są kilkanaście razy większe od samców i są drapieżnikami. Mają wabiki z fluorescencyjnym wyrostkiem na końcu jako przynętę. Większość czasu Żabnice spędzają na dnie morskim, zagrzebując się piasku i mule. Dzięki ogromnej paszczy ryba może połykać pożywienie, dwa razy przekraczające jej rozmiar. Czyli hipotetycznie, większy egzemplarz jest w stanie zjeść człowieka; na szczęście w historii nie odnotowano takich przypadków.

5. Saccopharyngiformes

Saccopharyngiformes

Saccopharyngiformes przez swoją anomalnie – dużą paszczę z workiem jak u pelikana oraz malutkiej w stosunku do długości ciała czaszce, przypomina raczej potwora z obcej planety. Niektóre egzemplarzy sięgają dwóch metrów długości.

Ogólnie rzecz biorąc, Saccopharyngifromes należy do gromady promieniopłetwych, ale nie widać u niego zbyt dużego podobieństwa do słodkich stworków, zamieszkujących ciepłe morskie wody stojące.

Naukowcy uważają, że wygląd zewnętrzny tych potworów zmienił się kilkanaście tysięcy lat temu w związku z głębokowodnym sposobem życia. Saccopharyngiformes nie ma łuków skrzelowych, żeber, łusek i płetw, jego ciało ma wydłużony kształt i wyrostek świetlny na ogonie. Gdyby nie duża paszcza, tę rybę łatwo można pomylić z węgorzem.

Saccopharyngiformes zamieszkują na głębokości od 2000 do 5000 metrów w trzech oceanach, oprócz Arktycznego. Ponieważ na tej głębokości wyraźnie brakuje żywności, ryby przyzwyczaiły się do długich przerw między posiłkami, które mogą trwać ponad miesiąc.

Skomentuj